See this page in englishAfficher cette page en français

Ασυνήθιστα σημειωματάρια ταξιδιών στην αυθεντική Ελλάδα

Καθηγήτρια γαλλικών, λατινικών και αρχαίων ελληνικών για σχεδόν σαράντα χρόνια στη Νότια Γαλλία κοντά στο Μονπελιέ,έπαιρνα συχνά τους μαθητές μου στην Ελλάδα. Αλλά κάθε φορά ήμουν υποχρεωμένη να τους απογοητεύσω, λέγοντάς τους ότι δε θα μπορούσα να μεταφράσω τις εφημερίδες ούτε τα λόγια των Ελλήνων. Για μένα ήταν ταυτόχρονα παράλογο και λίγο ατιμωτικό · υποσχέθηκα λοιπόν στον εαυτό μου ν’αρχίσω μια μέρα να μαθαίνω νέα ελληνικά. Το έκανα δυο χρόνια πριν βγω στη σύνταξη.

Η πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου μού αποκάλυψε έναν ολόκληρο αγνοημένο κόσμο και με παρέσυρε σε μια περιπέτεια που θα τελειώσει, ελπίζω, μόνο με το θάνατό μου. Άρχισα τη μελέτη αυτή με ιδαίτερα μαθήματα με μια Ελληνίδα που ζει στην περιοχή μου. Σιγά σιγά έγινε φίλη μου και οι δικοί της στην Ελλάδα αποτελούν την «ελληνική οικογένειά μου» που χαίρομαι να συναντώ σε κάθε ταξίδι μου. Έπειτα, σπούδασα στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ όπου πήρα σε τέσσερα χρόνια δυο Master νέων ελληνικών · «Πολιτιστικές μελέτες» με πτυχιακή εργασία για τη συγγραφέα Γαλάτεια Καζαντζάκη και «Επαγγελματική μετάφραση» ένος βιβλίου για τα όργανα μουσικής της Αρχαίας Ελλάδας. Ταυτόχρονα πήρα όλα τα επίπεδα του Πιστοποιητικού Ελληνομάθειας. Συνεχίζω να διαβάζω και να βλέπω τηλεόραση στα ελληνικά τακτικά. Επιπλέον μ’αυτή τη μελέτη ανακάλυψα τη λογοτεχνία, την ιστορία και τον πολιτισμό της σύγχρονης Ελλάδας · όπως η συντριπτική πλειοψηφία των Γάλλων, τα αγνοούσα σχεδόν όλα αυτά.

Carte de la grèce

Τα σχολικά μου ταξίδια περιορίζονταν στον κλασικό γύρο της Αρχαίας Ελλάδας ( Αθήνα, Επίδαυρος, Μυκήνες, Ολυμπία, Δελφοί ), συναρπαστικό βεβαίως, αλλά το γνώριζα ήδη απ’έξω κι ανακατωτά. Ένιωσα την επιθυμία να εξερευνήσω όλο το υπόλοιπο της χώρας έξω από την πεπατημένη οδό. Γι’αυτό αναγκάστηκα να εγκαταλείψω την ασφάλεια των ομαδικών ταξιδιών. Αποφάσισα μάλιστα να φύγω μόνη μου — πράγμα που απαιτούσε στην αρχή μεγάλη θέληση — για να έχω πλήρη ελευθερία κινήσεων και να μπορέσω να συζητήσω με τους κατοίκους. Πράγματι παρατήρησα ότι απευθύνεται κανείς πιο εύκολα σ’ένα μόνο άτομο παρά σ’ένα ζευγάρι ή σε μια ομάδα. Αφού δεν ταξιδεύω ποτέ το καλοκαίρι, εξαιτίας της ζέστης, δεν έχω κανένα πρόβλημα για να κάνω κρατήσεις, και οι Έλληνες έχουν περισσότερο καιρό για να συνομιλήσουν. Αλλά πρέπει να πω ότι συνάντησα πολύ λίγους ανθρώπους που ταξιδεύουν μόνοι τους και σχέδον ποτέ γυναίκες, κυρίως της ηλικίας μου. Κι όμως δεν ένιωσα καμία ανασφάλεια πουθενά. Καλύτερα βεβαίως να αποφύγει κανείς κάποιες γειτονιές της Αθήνας τη νύχτα.

Έχοντας ανακαλύψει τόσους παραμελημένους τόπους και θαυμάσιους ανθρώπους, θέλησα να επωφεληθούν από την εμπειρία μου οι τουρίστες που επιθυμούν να γνωρίσουν μια άλλη Ελλάδα. Ελπίζω να επιθυμήσουν να ακολουθήσουν τα ίχνη μου και να μάθουν περισσότερες λεπτομέρειες γι’αυτή τη χώρα.